Το φυσικό χρώμα των λουλουδιών της ορτανσίας δεν είναι μπλε αλλά ροζ ή λευκό. Μπορούμε όμως να αποκτήσουμε μπλε ορτανσίες κάνοντας το εξής:
Ξεκινώντας απ' την άνοιξη, δίνουμε στις ορτανσίες μας ειδικό λίπασμα που περιέχει αλουμίνιο. Αυτό μειώνει το pH του εδάφους, δηλαδή το κάνει πιο όξινο και το φυτό «αντιδρά» αλλάζοντας το χρώμα των λουλουδιών του.
Στην ελληνική αγορά κυκλοφορούν τουλάχιστον δύο σκευάσματα που κάνουν αυτή τη δουλειά. Για να τα βρείτε ζητήστε, «λίπασμα που κάνει μπλε τα άνθη της ορτανσίας».

Ορτανσία, κλάδεμα και πολλαπλασιασμός
Το κλάδεμα της ορτανσίας γίνεται κόβωντας από τα κλαδιά που είχαν άνθη την περασμένη άνοιξη 2-3 «μάτια» πάνω από το έδαφος. Το κλάδεμα γίνεται το Σεπτέμβριο ή νωρίς την άνοιξη (Φεβρουάριο - Μάρτιο).
Φθινοπωρινό κλάδεμα κάνουμε στην περίπτωση που θέλουμε να πολλαπλασιάσουμε τις ορτανσίες μας με μοσχεύματα, που θα πάρουμε απ' τα κομμένα κλαδιά. Όσο πιο βόρεια είμαστε τόσο περισσότερο καθυστερούμε.

Ορτανσία το Μάιο ...
Το ανοιξιάτικο κλάδεμα το προτιμούμε σε περιοχές με χιόνια και πάγους, επειδή τα ξερά άνθη και τα κλαδιά προστατεύουν το φυτό απ' το κρύο. Όμως στην περίπτωση αυτή δεν μπορούμε να πάρουμε μοσχεύματα. Αν θέλουμε να πολλαπλασιάσουμε τις ορτανσίες μας θα πρέπει να τις διαιρέσουμε. Δηλαδή βγάζουμε το φυτό απ' τη γλάστρα και το χωρίζουμε σε δύο ή περισσότερα τμήματα που το καθένα έχει ρίζες και βλαστούς. Η διαίρεση γίνεται  όταν ακόμη το φυτό είναι σε λήθαργο, δηλαδή το χειμώνα πριν εμφανιστεί η νέα βλάστηση.

... και τον Ιανουάριο ενός ήπιου χειμώνα.
Αν σκεφτεί κανείς ότι την ορτανσία την καλλιεργούμε κατά κανόνα σε γλάστρες και ότι είναι ένα φυτό που θέλει κάθε χρόνο μεταφύτευση σε μεγαλύτερη, τότε η διαίρεση είναι ο τρόπος πολλαπλασιασμού που συμφέρει περισσότερο. Αλλά και το κλάδεμα συμφέρει να γίνεται την άνοιξη αφού έτσι προστατεύουμε τα φυτά μας απ΄το κρύο.

Ορτανσία στον ήλιο;
Δεν είναι ό,τι καλύτερο αλλά γίνεται. Αν τις βγάλουν πέρα εκεί χρειάζονται καθημερινό πότισμα. Όταν έχει πολύ ζέστη μπορεί να χρειαστούν και δυο φορές τη μέρα νερό.
Ομως πιστεύω ότι το «μυστικό» δεν κρύβεται στο νερό αλλά στο ότι οι γλάστρες τους δεν ακουμπούν κατ' ευθείαν στο δάπεδο.

Επίσης οι ορτανσίες  δεν θα είναι ψηλές και φουντωτές αλλά κοντές και στρογγυλές. Γίνονται έτσι λόγω της επίδρασης του δυνατού φωτισμού.
Έτσι, οι «ηλιοκαμμένες» γίνονται περίπου 50-60 εκ. ψηλές μαζί με τα άνθη τους.

Το διαβάσαμε στο taxiarxi.blogspot.gr